منابع
-الوانی، سید مهدی و سید نقوی، میرعلی. (۱۳۹۵). مدل امتیازات متوازن: مدلی برای سنجش عملکرد در بخش دولتی مطالعات مدیریت بهبود و تحول، ۱۰ (۳۸): ۳-۱۸.
-پورعزت، علی اصغر و الوانی، سیدمهدی (1383)، «مبانی منطقی طراحی سیستم خط مشیگذاری دولتی برای تحقق عدالت حق مدار (براساس نهج البلاغه)» دانشگاه شاهد، سال یازدهم –شماره 5.
-علی احمدی ، علیرضا (1394)؛ «متدولوژی تبیین نقش مبانی و اصول ارزشهای اسلامی در طراحی ارکان جهت ساز برنامه های راهبردی» . مجله مدیریت فردا ، شماره 42 ، بهار 1394 ، صفحات 3-30.
-عیوضی، محمد رحیم و مرزبان، نازنین (1396) « از بررسی حکمرانی خوب تا الگوی حکمرانی پایدار»، راهبرد، سال بیست وششم ، شماره 85، زمستان 396 ، صص 55-85.
-بیگینیا، عبدالرضا؛ صفری، سعید؛ مرشدی زاد، علی؛ پولادرگ، عبدالحمید (1391). شناسایی و اولویت بندی شاخص های حکمرانی خوب، فصلنامه چشم انداز مدیریت دولتی، شماره 12، زمستان، صص6586.
-حنفی زاده، پیام و زارع، احد(1391). روش تحلیل سازههای چند سطحی با استفاده از نرم افزار SmartPLS. چاپ اول. تهران: انتشارات ترمه.
-ناظمی اردکانی، محمد ؛(1388) «حکمرانی خوب با رویکرد اسلامی» . مجله مدیریت اسلامی ، شماره 76 ، شهریور 1388 ، صفحات 107 – 128.
-پورعزت، علی اصغر؛ طاهری عطار، غزاله و روز بهانی، خدیجه(1394). «روایت حکمرانی تعالی گرا به جای توقف بر فساد»؛ چشم انداز مدیریت دولتی، شماره 23، پاییز 1394؛ صفحات 37- 53.
-پورعزت، علی اصغر. (1395) «اسوه پردازی از حکومت حق مدار برای آیندگان»؛ فصلنامه النهج، شماره 48.
-پورعزت، علی اصغر. (۱۳۹۷) «نشست علمی؛ ویژگی های حکمرانی تعالیگرا در پرتو کلام امیر مؤمنان علی) ع)» بنیاد بین المللی نهج البلاغه؛ خبرگزاری قرآن، معارف اندیشه.
-پورعزت، علی اصغر.(۱۳۹۸)؛ «نظام پاسخگویی مالی در حکمرانی تعالی گرا» دین و سیاست فرهنگی، شماره سیزدهم، زمستان 1398. صفحات 56-78.
-پورعزت، علی اصغر (۱۳۸۲). طراحی سیستم خط مشی گذاری حقمدار برای تحقق عدالت اجتماعی؛ برمبنای مدل حکومت حق مدار علوی (در نهج البلاغه). رساله دکتری، تهران دانشگاه تربیت مدرس.
-پورعزت، علی اصغر؛ بیگدلی، سکینه (۱۳۸۸)؛ «طراحی مدل منطقی ابعاد تعامل خرده سیستمهای سیاسی و اداری در حکومت حق مدار بر مبنای نهج البلاغه امام علی (ع)»، فرهنگ مدیریت، سال هفتم، شماره 19، صفحات 89- 118.
-رهنورد، فرجه اله. (1390). الگوی مدیریت دولتی برای تحقق حاکمیت تراز چشم انداز 1404، مجله چشم انداز مدیریت دولتی، شمارة.58- 6، تابستان، صص 43.
-رئیس الساداتی، سید احسن; هادی کنوات، محمد. (2015). رابطه بین رفاه و حکمرانی خوب. اخلاق زیستی، 6(22)، 33-44.
-طهماسب کاظمی، بهروز، محمود زاده ، ابراهیم (1395) . « نگرشی نوین در بیین نظری حکمرانی و توصیف ویژگی های ج .ا.ا » ؛ مجله مدیریت فردا ، پاییز 1395 ، شماره 48 ، صفحات 87- 104.
-ترابی کلاته قاضی، علی «مؤلفههای اخلاق حکمرانی در مکتب شهید سلیمانی» مدرسه حکمرانی شهید بهشتی، حکمرانی متعالی، شماره یکم، 1399، صفحات 81- 108.
-یوسفی شیخ رباط ، محمدرضا و بابایی، فهیمه. (1394) . « طراحی مدل حکمرانی خوب بر اساس نامه مالک اشتر و مقایسه آن با اصول حکمرانی خوب بانک جهانی » مجله اقتصاد اسلامی . شماره 57 . ص 31-62.
References
-Beshi, T. D., & Kaur, R. (2020). Public trust in local government: Explaining the role of good governance practices. Public Organization Review, 20, 337-350.
-Bleger, I. (2005). The stakeholder model as a leading model for excellence in governance. A comparative perspective on a co-operative opportunity. International Journal of Co-operative Management, 28.
-Isaac ,B (2005). The stakeholder model as a leading model or excellence in governance. A comparative perspective on a erative opportunity. International Journal of Co-operative Management.
-Olakunle Osunyikanmi, P. (2019). Good Governance and National Development:Niger ia in Perspective. World Journal of Social Science Research, 6 (1).
-Ottervik, Mattias Gottfrid. "‘Good’Governance and Human Development: The Case of China and India." (2011).
-Pradhan, R. P. (2011). Good governance and human development: evidence form Indian states. Journal of Social and Development Sciences, 1(1), 1-8.
-Sarangan, V. G. (2011). Excellence in Governance-A Study of Determinants and Their Qualities. Available at SSRN 1908615.
-Saxena, K. B. C. (2005). Towards excellence in e‐governance. International Journal of Public Sector Management, 18(6), 498-513.
-Sewornu, R. E. (2010). The Role of good governance in improving women’s access right to land. OIDA International Journal of Sustainable Development, 1(5), 37-53.
-Yang, K. H. C. (2010). Human development and government effectiveness. Oxford University Press, Washington DC.
)